Film görünümü için renk gradingi temelleri
İnsanların film görünümü dediği şeyin çoğu bir renk değil, bir renk ilişkisidir. Gölgelerin, orta tonların ve parlak alanların farklı yönlere nasıl itildiğini görebildiğinde, hazır ayarlar arasında avlanmak yerine görünümü üç dört hamleyle bilinçli kurabilirsin.
Üç bölge ve neden ayrı grade edildikleri
Grading araçları görüntüyü lift (gölgeler), gamma (orta tonlar) ve gain (parlaklıklar) diye böler. Bu bölünme var çünkü film rengi tekdüze kaydırmaz: bir stok aynı anda gölgelerde yeşil-camgöbeği bir tonu, orta tonlarda nötr teni ve sıcak parlaklıkları taşıyabilir. Genel renk dengesini oynatmak bunu üretemez; sıcak renklendirilmiş bir fotoğrafın turuncu, sıcak grade edilmiş bir fotoğrafın film gibi görünmesinin sebebi budur. Hiçbir şeye dokunmadan önce görüntüye bakıp her bölgenin ne yaptığını adlandırmayı öğren.
Split toning: tek başına en işe yarar hamle
Gölgeleri bir yöne, parlaklıkları ters yöne it; görüntü anında derinlik kazanır. Soğuk gölge + sıcak parlaklık klasik bileşimdir — hem gün ışığı filmini hem de gözümüzün gölgeyi mavi, güneşi altın okumasını taklit eder. Tersi, sıcak gölge + soğuk parlaklık, dönem işlerinde kullanılan hafif hastalıklı, nostaljik hissi verir. İki hamleyi de küçük tut: birkaç derece renk tonu ve az bir doygunluk genelde yeter; ayrım belli oluyorsa filtre gibi görünür.
Kontrast bir sürgü değil, bir eğridir
Kontrast sürgüsünü yükseltmek her şeyi orta griden uzağa gerer ve iki ucu da kırpar. Film ise uçları sıkıştırır: parlaklıkları nazikçe yuvarlar ve en derin siyahları hafifçe kaldırır; film siyahlarının nadiren saf siyah olmasının sebebi budur. Bunu yeniden üretmek, yumuşak omuzlu ve kaldırılmış topuklu bir S eğrisi demektir — özellikle kaldırılmış siyah noktası, görüntüyü ekran değil baskı gibi okutan şeydir. Ayrıca gün ışığında telefon ekranında da yaşaması gerekir, o yüzden gölgeleri yok edecek kadar ezme.
Doygunluk tek bir kontrol değildir
Film her şeyi eşit doygunlaştırmaz. Ten tonları görece ölçülü kalırken yeşiller ve maviler kayar ve yoğunlaşır; filmsi bir karenin karikatürleşmeden zengin görünebilmesinin sebebi budur. Genel bir sürgü yerine renk tonu bazında doygunlukla çalışmak, grade edilmiş görüntüyle şişirilmiş görüntü arasındaki farktır. Tek kural hatırlayacaksan: teni koru, rengi ortam taşısın.
Sık sorulan sorular
Renk düzeltme ile grading arasındaki fark ne?
Düzeltme, görüntüyü teknik olarak nötr ve tutarlı yapmaktır — tüm çekimlerin uyuşması için beyaz dengesini ve pozlamayı düzeltmek. Grading ise sonrasında uygulanan yaratıcı katmandır. Sırayı ters yapmak bazı görünümlerin bir dizi fotoğrafta dağılmasının sebebidir: düzeltmeden grade edersen her kare farklı kayar.
Grain'i grading'den önce mi sonra mı eklemeliyim?
Önce grade et, grain'i en son ekle. Grading'den önce eklenen grain renk dönüşümüyle itilir ve renklenip lekelenebilir; en son eklendiğinde ise baskıda durduğu gibi bitmiş görüntünün üstünde oturur.
Grade'im neden başka ekranda farklı görünüyor?
Çünkü telefon ekranlarının beyaz noktası ve parlaklığı değişir, çoğu da kendi kontrast iyileştirmesini uygular. Bir grade'i birden fazla cihazda değerlendir ve yalnızca karanlık odada tam parlaklıkta çalışan her görünüme şüpheyle yaklaş.
Ten rengini bozmadan görünümü daha filmsi yapmanın en hızlı yolu ne?
Önce split toning'i küçük tut, sonra doygunluğu genel değil renk tonu bazında ayarla; ten çoğunlukla kırmızı-turuncu aralıkta yaşar, o aralığa dokunmadan bırakmak tek başına en büyük farkı yaratır.
Kendi kameranda gör. CAMCAM film simülasyonunu telefonunun kamerasında canlı shader olarak çalıştırır. Hiçbir şey yüklenmez — görünüm cihazda, kare kare hesaplanır.
CAMCAM'i aç Google Play'den indir